Να μάθετε να πληρώνετε για να βρίσκετε προσωπικό!
Θυμάμαι τις καλύτερες εποχές, που δουλεύαμε ένα τετράμηνο –τρεις-τέσσερις μήνες το καλοκαίρι συνεχόμενα– για να καταφέρουμε να βγάλουμε δύο, ακόμη και τρεις χιλιάδες ευρώ τον μήνα, μέσα στην κρίση.
Τότε που, ακόμα και μέσα στην κρίση, το να δουλεύεις επιβραβευόταν.
Συγκεκριμένα, θυμάμαι έναν φίλο μου που πήγαινε σταθερά στο ίδιο σημείο στη Μύκονο εποχικά. Δούλευε το καλοκαίρι και μετά, όλο τον υπόλοιπο χρόνο, καθόταν, ξεκουραζόταν ή έκανε περιστασιακές δουλειές, γιατί είχε κρατήσει χρήματα.
Αυτό, όμως, σταμάτησε πριν πέντε-έξι χρόνια, όταν στο ίδιο σημείο, στο οποίο έπαιρνε δυόμισι και τρία χιλιάρικα, του είπαν να δουλέψει το πολύ με 1.500 ευρώ, μειώνοντας μάλιστα και κάποια χρήματα για ένα δωμάτιο, στο οποίο θα έμενε με άλλους πέντε.
Και το καλύτερο ποιο ήταν; Φυσικά, θα δούλευε 7 στα 7 και όποτε χρειάζεται. Δηλαδή αυτό μπορεί να σημαίνει ακόμα και 12, 15 ή 18 ώρες την ημέρα.
Οπότε τώρα, στην εποχή που η κυβέρνηση είναι περισσότερο από ποτέ απέναντι στον εργαζόμενο, στηρίζοντας το «επιχειρείν» με δουλειές χαμηλού επιπέδου και με παραμύθια για μείωση της ανεργίας, την ώρα που ο κόσμος φεύγει στο εξωτερικό -ναι, φεύγει εκτός Ελλάδας- μην απορείτε που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, σύμφωνα και με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, 80.000 κενές θέσεις σε εστίαση και τουρισμό.
Καλά να πάθουν.
Κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν, διότι λίγοι ωφελούνται από αυτό που ονομάζουν «τουριστικό προϊόν». Είναι άλλη μεγάλη συζήτηση και αυτή: το ότι εστιάσαμε σε αυτόν τον τομέα, αντί να εστιάσουμε στην παραγωγή της χώρας.
Να μάθετε να πληρώνετε για να βρίσκετε προσωπικό.
www.bankingnews.gr
Τότε που, ακόμα και μέσα στην κρίση, το να δουλεύεις επιβραβευόταν.
Συγκεκριμένα, θυμάμαι έναν φίλο μου που πήγαινε σταθερά στο ίδιο σημείο στη Μύκονο εποχικά. Δούλευε το καλοκαίρι και μετά, όλο τον υπόλοιπο χρόνο, καθόταν, ξεκουραζόταν ή έκανε περιστασιακές δουλειές, γιατί είχε κρατήσει χρήματα.
Αυτό, όμως, σταμάτησε πριν πέντε-έξι χρόνια, όταν στο ίδιο σημείο, στο οποίο έπαιρνε δυόμισι και τρία χιλιάρικα, του είπαν να δουλέψει το πολύ με 1.500 ευρώ, μειώνοντας μάλιστα και κάποια χρήματα για ένα δωμάτιο, στο οποίο θα έμενε με άλλους πέντε.
Και το καλύτερο ποιο ήταν; Φυσικά, θα δούλευε 7 στα 7 και όποτε χρειάζεται. Δηλαδή αυτό μπορεί να σημαίνει ακόμα και 12, 15 ή 18 ώρες την ημέρα.
Οπότε τώρα, στην εποχή που η κυβέρνηση είναι περισσότερο από ποτέ απέναντι στον εργαζόμενο, στηρίζοντας το «επιχειρείν» με δουλειές χαμηλού επιπέδου και με παραμύθια για μείωση της ανεργίας, την ώρα που ο κόσμος φεύγει στο εξωτερικό -ναι, φεύγει εκτός Ελλάδας- μην απορείτε που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, σύμφωνα και με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, 80.000 κενές θέσεις σε εστίαση και τουρισμό.
Καλά να πάθουν.
Κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν, διότι λίγοι ωφελούνται από αυτό που ονομάζουν «τουριστικό προϊόν». Είναι άλλη μεγάλη συζήτηση και αυτή: το ότι εστιάσαμε σε αυτόν τον τομέα, αντί να εστιάσουμε στην παραγωγή της χώρας.
Να μάθετε να πληρώνετε για να βρίσκετε προσωπικό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών